Γιατί μένουμε άναυδοι που γεμίσαμε ηλίθιους;

Και μην πεις την κλασσική παπάρα του «δώσαμε τα φώτα», γιατί αν περίμενε η παγκόσμια διανόηση φως ειδικά από εσένα θα είχαμε ακόμα μεσαίωνα. Άντε να ζητιανέψεις καμιά δόση.

Για την

Πηγή: Έχιδνα Κερασφόρος

Η Ελπίδα έκατσε για τα καλά

Γιατί αν περίμενες κάτι παραπάνω από μια Ροζ κωλοτούμπα, τότε είσαι παντελώς ηλίθιος. Πάντως σ’ ευχαριστώ που δίνεις γέλιο με τις επιλογές σου.

Για την

Πηγή: Έχιδνα Κερασφόρος

Παρθενορραφή

Έρχεσαι τώρα και μου λες πως όλα μέλι γάλα
Τι να σε κάνω φίλε μου εγώ δεν ξεχνώ
ρίχνεις τροφή , για να βουτήξω στην γυάλα
μπήκανε τόσοι , ας είμαι έξω εγώ

Όποιος δεν θυμάται την Ιστορία του , την ξαναζεί
ποτέ δεν ήταν εύκολη και αυτό με τρομάζει
όλοι το ρίξανε στην παρθενορραφή
ποντίκια σε πλοίο που βουλιάζει

Υπάρχει και κάτι πριν σπάσει κάποιος υμένα
εσύ απλά σφραγίζεις την διαρροή
Αγνότητα χαρακτηρίζει την παρθένα
εσύ μπούτι δεν κλείνεις , σε ξέρουν άλλοι λαοί

Αυτό για εμένα σημαίνει υποκρισία
ας πρόσεχες που έβαζες υπογραφή
οι δημοσιογράφοι πλέον γράφουν Ιστορία
στα τότε ρεπορτάζ , είναι η μουσούδα σου εκεί

Δεν σου ζητώ να μην μετανιώνεις
εδώ όμως παίζεται η δική μου ζωή
εσύ με χαντάκωσες , εσύ δεν με σώνεις
υμένας δεν ματώνει στην παρθενορραφή ...

Για την

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Αν η φύση μιλούσε

Τον δρόμο μου παίρνω, πρωί για την δουλειά
ωραία μέρα έχει, μα λίγη έχω ώρα
στο χέρι μια φέτα, καφέ μια γουλιά
κλείνω την μουσική και φεύγω τώρα

Κοιτώ στην είσοδο, όλα τα ''γράμματα'' θέλουν λεφτά
την πόρτα ανοίγω να μην νευριάσω
λέω ένα, δεν πάτε να κάνετε και εσείς μια δουλειά ;
και τρέχω το λεωφορείο να φτάσω

Κόβω ταχύτητα έχει ήδη ξεκινήσει
ο κόσμος δεν χάθηκε θα ρθεί άλλο μετά
στην στάση που φτάνω παρατηρώ όποια φύση
έχει επιβιώσει μέσα στα μπετά

Παντού βλέπω αναψυκτικών κουτάκια
οι δήμοι δεν νοιάζονται ούτε για αυτά στους κάδους
εκεί έχει δέντρα που κάποτε σκαρφάλωναν παιδάκια
σύριγγες, προφυλακτικά, μα όχι συνείδηση λάθους

Άραγε αν η φύση μιλούσε
τι περιγραφή θα έδινε στην αστυνομία
για κάθε ένα που πάνω την ασελγούσε
και μετά την έφτυνε από αηδία

Λίγο πιο πέρα, αλγινή εικόνα
πεταμένα φυλλάδια υποψηφίου δημάρχου
κατάντια η Ιστορία αυτού του αιώνα
σαν τις σύριγγες σε κάθε γωνιά του πάρκου

πέντε βήματα, δίπλα νεκρό είναι ένα γατί
είχε χορτάσει και αυτό καλοσύνη
ένα μπολ με νερό, ενοχλεί την οικοδομή
όλοι φιλόζωοι με πολύ κοντή μνήμη

Το λεωφορείο έρχεται, τις σκέψεις μου μαζεύω
τις κρατώ να διορθώσω, ότι με ενοχλεί
κοιτάζω τα δέντρα, λίγες εικόνες ακόμη κλέβω
μες τα σκουπίδια να δίνουν, στην γειτονιά πνοή

Άραγε αν η φύση μπορούσε,
θα εκδικούνταν με μανία
για κάθε έναν που πάνω της ασελγούσε
και μετά την έφτυνε με αηδία
 

Για την 

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Άγνωστη πορεία

Τίποτα δεν είναι να φύγεις απ' το βήμα
να κάνεις βόλτα σε άγνωστη πορεία
αυτό πραγματεύεται τούτο το ποίημα
μια τέτοια θα διηγηθώ ιστορία.

Ένας άνθρωπος τον κόσμο στα πόδια του είχε
τον κληρονόμησε απ του γονιού το γένος
κανείς δεν τον ζύγωνε, γύρω του η πάρτη του υπήρχε
με τίποτα δεν έμενε ευχαριστημένος.

Όσοι τον ήξεραν, τα λόγια μετρούσαν
το όνομα του κουβαλούσε σκιά
ο τρόμος στα μάτια τους, μόλις τον συναντούσαν
κοντά του δεν δίστασε μοναχά μια γιαγιά.

Η γιαγιά δεν άνηκε στην ξακουστή του φάρα
αυτός που όλοι τον φοβόταν
μια φράση της του έδωσε μεγάλη τρομάρα
τα χρόνια περνούσαν μα αυτός την σκεφτόταν.

Μα ο τρόπος δεν άλλαζε τον κόσμο πως βλέπει
προβλήματα δεν είχε πότε από υγεία
απρόσιτος ο καθένας στην δική του στέπη
ο καιρός μοναχά σκιάζει τα θηρία.

Και τα χρόνια περνάνε
Δεν γίνεται ότι θελήσεις
τα μαλλιά του ασπρίσαν
παρέα με λεφτά θα αποκτήσεις.

Στην στεριά ναυαγεί
έρμαιο σε μισθοφόρους
δεν έκανε βλέπετε παιδί
μην μοιραστεί τους πόρους.

Όσο τον κόσμο στα πόδια του είχε,
ποτέ δεν ήταν ευτυχισμένος
μια γυναίκα μονάχα κοντά του υπήρχε
Ήθελε να την ελέγχει μην δείξει ερωτευμένος.

Δεν ήθελε να την έχει με τα λεφτά του
μα συνέχεια επίδειξη έκανε μ' αυτά
αυτοκτόνησε για την λεβεντιά του
αφού την παράτησε με μια ψυχή στην κοιλιά.

Αμείλικτος πάντα και στις επιχειρήσεις
μονάχα αντίπαλος, του ήταν προσιτός
η ώρα κοντεύει το βιoς σου να αφήσεις
σκέφτηκε πονηρά και όχι σκυφτός.

Ένας μόνο υπήρχε, να του μοιάζει στα νιάτα
διευθυντής απόλυτος στην δική του πορεία
τον στόχο, τον ξετρύπωνε πάντα
με πονηριά μαεστρία και που και που με βία.

Οι ικανότητες του, τον είχανε πείσει
προκείμενου η καρέκλα να μείνει κενή
Σαν αυτός πέθαινε, να την αφήσει
να κάνει και άλλος την δική του ζωή.

Τον έκανε μεγάλο, ήθελε εκείνος κι άλλο
φιλόδοξος, του γυάλισε το μάτι
ο γέρος αφηρημένος και ξάφνου προδομένος
ξυπόλυτος ξεμένει από απάτη.

Θυμήθηκε τότε της γριάς τα λόγια
Λόγια που βρήκανε εφαρμογή
''ότι κάνεις θα βρεις, ίσια ή υπόγεια''
όταν μόνο γι αυτόν έτρεμε η γη.

Στον δρόμο μένει, βαριά ανασαίνει
ταλαίπωρος και πληγωμένος
να τον καταπιεί η γη, μην και κανείς το δει
και πει πόσο έπεσε του γονιού του το γένος.
οι άνθρωποι δεν τον ένοιαζαν ,κοιτούσε αριθμούς 
νούμερο έγινε και αυτός , μια στατιστική 
σαν σπέρνεις θύελες , θερίζεις κεραυνους 
ξυπόλυτος νοιώθεις την βροχή.

Συμπόνοια δεν γνώρισε σαν θύμα
Αυτός που ανήκε στα θαλάσσια θηρία
ξεβράστηκε στην ακτή απ το κύμα
όλη η ζωή του μια τιμονιά, σε άγνωστη πορεία.

Για την

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Η νέα συνιστώσα

Κι αφού χώρεσε όλη η Αυριανή ξανά στην νέα κυβέρνηση αυτό το μικρό κομματάκι με τις ακροδεξιές καταβολές τύπου Μπούκουρα θα έμενε απ’ έξω;Τελικά «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό, κυβερνάει τον χαζό» (Με την ψήφο του φυσικά). Απλά έκανε μια πιο μεγάλη συσπείρωση.

Για την

Πηγή: Έχιδνα κερασφόρος

Ίσως αύριο

Τελικά όταν βρίσκεσαι με ένα παίδι , σε βοηθάει να γίνεις καλύτερος άνθρωπος . Παράδειγμα σήμερα! Η μέρα μου έχει ξεκινήσει υπέροχα και προς το τέλος της σχεδόν να ψάχνω σαματά .

Για αρχή με τον υπέροχο σημερινό Ήλιο , με θεωρούσα ανίκητο , γιατί γενικά είμαι εύθυμος άνθρωπος . Σύντομα κατάλαβα βέβαια ότι για να το πετύχεις θα πρέπει ένα καλωδιάκι να μην κάνει επαφή , ή να χεις δίπλα ένα παιδί .Η αποστολή μου ήταν φαινομενικά εύκολη μιάς και ήταν να κατεβάσω την ανηψιά μου από το πατρικό μου στην Νεάπολη στο νηπιαγωγείο της κοντά στο σπίτι της στην Μενεμένη .
  Όσοι με γνωρίζετε , ξέρετε ότι κάτω από το σπίτι μου σχεδόν στήθηκε ένα πολιτικό γραφείο υποψηφίου Δημάρχου για τις επερχόμενες εκλογές . Το δυστύχημα είναι ότι παρκάρουν έτσι ώστε να μην μπορει να εξυπηρετηθεί κανένας πολίτης , είτε πεζός , είτε οδηγός . Να εξηγηθώ . Το στενό μου είναι αδιέξοδο , δηλαδή υπάρχει μία και μόνη είσοδος . Επιχειρώ να είσελθω και αντιμετωπίζω το εξής τραγελαφικό : οι υποψήφιοι του συγκεκριμένου έχουν κλείσει τις ράμπες των αναπήρων και από τις δύο πλευρές με αποτέλεσμα να μην περνάει ούτε αυτοκίνητο . Με την βιασύνη να πάω το παιδί και με όποια ψήγματα θρασύτητας διαθέτω κατεβαίνω από το αυτοκίνητο και τον αντικρύζω . Είναι ένας ασπρομάλλης στα 55-60 με πιπάκι ξεπεσμού στο τσιγάρο . Μου λέει τι ; Αρχίζει το πασάλειμμα ... Του λέω αν πούμε ρε παιδί μου ότι ο υποψήφιος αυτός ειναι ο καλύτερος , δεν αξίζει μία , γιατί έχει διαλέξει άτομα για τον ΠΟΥΤΣΟ (όπου οι κατήγοροι μου μπορούν να το αναφωνούν με στόμφο για να γεμίζει το στόμα τους ). Περιέργως μετα από 2 λεπτά μόνο πασαλείμματος ο εν λόγω κύριος αποχώρησε . Δεν ξέρω για εσάς εγώ πάντως εντυπωσιάστηκα , δεν περίμενα από παχύδερμο να δείξει τόσο γρήγορα ευαισθησία . Δείχνει σημάδι πολιτισμού η τσίπα , έστω και η επίκτητη .
  Κατεβαίνει το μαργαριτάρι μου , την βάζω στο αυτοκίνητο , ρυθμίζω την ζώνη στο ύψος της και ξεκινάμε για τον προορισμό μας δίχως (υποθετικά) άλλα προβλήματα . Στο πρώτο φανάρι είμαι πέμπτο αυτοκίνητο . Είδα το κόκκινο να ανάβει τρείς φορές . Βλέπετε οι κοπέλες που οδηγούσαν τα δύο προπορευόμενα οχήματα , δυσκολευόντουσαν να συνδιάσουν κινητό με συμπλέκτη . Μόνιμα αθηρώστομος κρατιέμαι , κοιτάζω την μικρή , της κάνω ένα αστείο , δεν μιλάω . Στρίβωντας για Αμπελόκηπους είναι 4-5 άτομα στην μέση του δρόμου , να περάσουν απέναντι . Δεν σέρνουν κανένα πόδι , κανένα παίδι , οπότε ας πάνε από διάβαση . Λίγο πιό κάτω και ενώ λέμε για τους μεγαλύτερους και την παιδεία που δίνουν σε εμάς τους νεότερους , είναι ένας γεράκος στην διάβαση . Σταματάω , ακούω κόρνα . Κοιτάω , αυτοκίνητο 10-15 μέτρα πίσω . Τι έγινε σκέφτομαι , του έκλεισα την ράμπα για την εκτόξευση ; Χαμογελάω στην ανηψιά μου , την ρωτάω για τα μαθήματα της .
  Λίγο πριν φτάσουμε στον τελικό προορισμό μας τα σχολεία στέλνουν τους μαθητές για ξεκούραση ... Ή μήπως όχι ; Ένα προς ένα με το κινητό στο χέρι πέφτει στο αυτοκίνητο σαν τα πουλιά του Χίτσκοκ . Υπομονή Βασίλη σκέφτομαι , δίπλα μου η ανηψιά με έχει ψυχολογήσει και χαμόγελαει . Το χαμόγελο είναι πιό κολλητικό και από το χασμουρητό ... Χαμογελάω και εγώ . Βλέπω το νηπιαγωγείο , γρήγορη σκέψη ότι πρέπει το παιδί να ξέρει να διακρίνει το σωστό , οπότε καλύτερα που δεν εβρισα . Πλησιάζοντας την πόρτα , βλέπω από απέναντι αντίθετα στον μονόδρομο μια BMW να μουγκρίζει . Οδηγός της ένας τηγανοκέφαλος διασταύρωση Παλινοστούντα με Ρομά (asverkus kephalus epipedus) , από αυτούς που έχουν στο πίσω παρμπρίζ ένα κασκόλ του Π.Α.Ο.Κ. σε χρώμα τσιρλί από τον Ήλιο . Δεν έχω σκοπό να μαλώσω , αλλά ούτε και να κανω πίσω στο δίκιο μου . Σταματάω το αυτοκίνητο σαν να μην συμβαίνει τίποτα , και πάω το παιδί . Ακούω κόρνα αλλά δεν με ενδιαφέρει . Δεν αλλάζω ρότα . Χαιρετώ το παιδί , το αφήνω στην δασκάλα του και πηγαίνω μετα προς τα έξω να βγάλω τον κάφρο που κρυβεται μέσα μου.

 Τι να δω ; Έχει φύγει ... Αμάν πια υπομονή κανείς σ αυτόν τον τόπο.

Για την

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ