Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μια δεύτερη γωνιά Αφιερωμένη στα Homo Habilis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μια δεύτερη γωνιά Αφιερωμένη στα Homo Habilis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

Ο καλύτερος τρόπος



Γιατί ο δικομματισμός έπεσε σοφέ λαγέ μου, αλλά ο διπολισμός παραμένει. Επειδή ξέρω καλά την επόμενη επιλογή σου, σου λέω πως το ίδιο σκηνικό είχαμε και στην Δημοκρατία της Βαϊμάρης πριν την άνοδο των εθνοσοσιαλιστών στην εξουσία. Βέβαια αυτήν την ιστορία δεν την μαθαίνεις αλλά η λύση που σου προτείνεται είναι πιο παλιά από εσένα. Μάλιστα αυτήν την φορά θα έχουν και νεκρούς οι κινητοποιήσεις σου μιας και οι κλασσικοί δεξιοί φοβούνται να βάψουν τα χέρια τους τόσο εύκολα με αίμα. Κι αυτό γιατί όποιος ζητά αλλαγές μέσα σ' ένα διεφθαρμένο καθεστώς είναι τουλάχιστον ψεύτης. Άλλωστε δεν μπορεί η πολιτιστική ουρά του πράσινου ήλιου να φέρει καμιά διαφορά μιας και τόσα χρόνια στηρίζει όλες τις επιλογές που μας έφεραν εδώ. Οι διαδυκτιακές ψηφοφορίες και τα κροκοδείλια δάκρυα για κατασχέσεις πρώτης κατοικίας δεν αλλάζουν την Ψήφο στο Μάαστριχ και στο Σέγκεν που οδήγησαν στο απείρου κάλους μνημόνιο. Το ότι βέβαια αλλιώς λέγονται στο Τέξας και αλλιώς μεταφράζονται στην Ελλάδα ίσως να μην σου λέει τίποτα. Αλλά να ξέρεις ότι σοσιαλισμός και αστική δημοκρατία δεν πάνε μαζί. Πρώτον γιατί οι συγκεκριμένοι βρωμάνε ελιτισμό από την κορφή ως τα νύχια (με εξαίρεση κάτι φίλους που οι κακομοίρηδες δεν μπορούν να καταλάβουν πως η αστική δημοκρατία δεν είναι παρά μια δικτατορία που ντρέπεται να πει το όνομα της και φοβούνται μην χάσουν την περιουσία τους ή τις «συνταγματικές» ελευθερίες τους θαρρείς και τώρα τις έχουν) και δεύτερον γιατί όποιος έχει μια εξουσία δεν την παραδίδει αναίμακτα σε κάποιο άλλο σύστημα. Ο δρόμος σου είναι απόλυτα σαφής. Ή γίνεσαι κάτι σαν Κούβα και ζεις με ότι παράγεις ή συνεχίζεις σ’ αυτήν την κατάσταση και χαίρεσαι με τα ψίχουλα που θα σου δίνουν αυτοί που κυβερνάνε. Τώρα βέβαια αν δεν καταλαβαίνεις θα έχεις τα ψυχολογικά προβλήματα (που εναλλάξ με τα οικονομικά θα σε οδηγούν σε αυτοκτονία) και φυσικά θα ζεις στο δικό σου βασίλειο του τίποτα λέγοντας ψέματα όχι στους άλλους αλλά στον ίδιο σου το εαυτό στην προσπάθεια να δεις χρυσό την φάκα.

Για την

Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013

Η λύση



Να δούμε τι άλλο θα κάνεις για να κάνεις αλλαγές χωρίς αλλαγές. Αν θυμάσαι καλά ο προηγούμενος μεσσίας κατάστρεψε την πρόοδο στην αρχαιότητα και έφερε τον μεσαίωνα. Εκεί που το κόλπο ήτανε καλά στημένο πήγαμε δύο χιλιάδες χρόνια πίσω. Τώρα που είναι καλύτερα λες να τα καταφέρουμε να γυρίσουμε στην λίθινη εποχή; Το ότι είσαι ο κλασικός αρχιξεφτίλας που ζεις δι αντιπροσώπου το ξέρω. Το ότι θα ξανασηκώσεις την αρχαία συνταγή προσπαθώντας όμως να καταστρέψεις την δική μου είναι που δεν αντέχω. Τρισάθλιο και μίζερο λαγόμορφο αν η λύση του προβλήματος σου βρίσκει βήμα προβολής τότε απλά είναι μέρος του προβλήματος. Αν δεν έχεις διδαχθεί τόσα χρόνια από την σαβούρα που τρως τότε δεν σε σώνει τίποτα. Ούτε ο Σώρρας ούτε ο Μάτσας ούτε καμιά άλλη καλή ή κακή νεράιδα του οποιουδήποτε παραμυθιού που χρησιμοποιείς για να διατηρήσεις την βολική μίζερη ζωούλα σου.

Για την

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013

Σουργελιστάν



Και μην με πρήζεις γιατί μόνο αυτό κάνεις. Κάθε φορά που λέω την άποψη μου ή προτείνω μια ιδέα κοιτάς να με βγάλεις ή σκάρτο ή ηλίθιο. Βέβαια πιστεύω πως είμαι χαζός αλλά ερασιτέχνης μπροστά στην δική σου συνεπή επαγγελματική χαζομάρα. Τα δάνεια και οι κάρτες δεν είναι παρά μια πανάρχαια παγίδα του οικονομικού συστήματος που ζούμε (όπως και οι φούσκες στο χρηματιστήριο ή οι επιταγές) που παλιά μπορεί να τα ονόμαζαν ή διατακτικές ή εντάλματα πληρωμής. Αν με μια αλλαγή ονόματος σε πιάνουν τόσο κοροΐδο δεν νομίζω ότι σου αξίζει κάτι καλύτερο. Το γιατί σου κόβουν την σύνταξη και το μισθό είναι αυτονόητο. Γιατί δεν συνδικαλίζεσαι και δεν αγωνίζεσαι μιας και τα δικαιώματα σου τα θεωρείς αυτονόητα και όχι κατακτήσεις ανθρώπων που έδωσαν αίμα για να έχεις εσύ λίπος που το έκανες τηλεόραση πλάσμα και διακοποδάνεια. Τώρα γιατί είσαι άνεργος και τρως καταστολή (η ανεργία είναι τρόπος καταστολής και ας μην το παραδέχεσαι) μα φυσικά γιατί κάνεις τα στραβά μάτια σε συνταγματικές παραβιάσεις που γίνονται εδώ και δεκαετίες. Όταν πήγαν να μου δώσουν δάνειο είπα « ευχαριστώ μα προτιμώ τον τοκογλύφο που την πρώτη σε δέρνει και την δεύτερη σε σκοτώνει». Όταν μου σακάτευαν τα εργασιακά δικαιώματα φυσικά και συνδικαλίσθηκα και όταν έμεινα άνεργος έκανα και δουλειές που εσύ δεν καταδέχεσαι να κάνεις μιας και τις θεωρείς παρακατιανές δουλειές για αλλοδαπούς (θαρρείς και είσαι κάτι παραπάνω μιας και αν θες να μάθεις οι περισσότεροι έχουν καλύτερη παιδεία από εσένα). Ζήσε το λοιπόν στο αυτόνομο κρατίδιο του Σουργελιστάν περιμένοντας να διοριστείς με καμιά πεντάμηνη σύμβαση ή κανένα σεμινάριο βλέπε μπάλα στην χρεωμένη τηλεόραση σου, μα σε παρακαλώ. Μην με ζαλίζεις.

Για την

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Στην χώρα των τυφλών



Είναι νόμος σοφέ λαγέ μου. Κάποτε θα μπορούσες να το θεωρήσεις απλή παροιμία. Αλλά δυστυχώς. Όταν θέλεις να είσαι τυφλός τότε οι μονόφθαλμοι θα σε καβαλήσουν. Τι τα θες το λοιπόν. Όσο και να κάνεις τον ανοιχτομάτη σου λείπει αυτή η ρημάδα η όραση. Βέβαια το ατομικό συμφέρον πάντα τυφλώνει αλλά έτσι είναι. Οι αλλαγές θέλουν να βλέπεις παραπάνω απ’ ότι λες ότι βλέπεις. Ακόμα και τα μάτια του τυφλοπόντικα καταλαβαίνουν την διαφορά που έχει το φως από το σκοτάδι. Εσύ ούτε αυτό μπορείς να καταλάβεις μιας και φως θεωρείς ότι γεμίζει την τσέπη σου και όχι την ζωή σου. Κάθε μέρα αράζεις μεταδίδοντας πολύ κλάμα όπως ο τυφλός ζητιάνος που στο κάτω-κάτω αυτή είναι η δουλειά του εσύ τώρα γιατί κλαις αφού τα έχεις όλα και πολύ λίπος ακόμα για να κάψεις δεν το καταλαβαίνω. Σήμερα που είναι Κυριακή κάποιοι σου καταστρατηγούν το δικαίωμα του να ξεκουράζεσαι. Θα δούμε πόσο θα διαμαρτυρηθείς. Εγώ πιστεύω θα εθελοτυφλείς και σήμερα όπως και αύριο και εις τους αιώνας των αιώνων. Αυτοί που θα αλλάξουν τους μονόφθαλμους θα είναι πάλι πιο ανοιχτομάτηδες από εσένα.

Για την

Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

Για να καταλάβεις την ιστορία.




Και μην προσπαθήσεις να το θέσεις με Κριτήρια χώρας, αλλά με το ποιος κάνει κουμάντο. Το μάθημα της Μαρίας Αντουανέτας δίδαξε στους εκτελεστές της να είναι όσο το δυνατόν αόρατοι. Αυτό που ζούμε είναι η συνολική παρακμή της ανθρωπότητας που από το σημείο της εξιδανίκευσης περνάμε στο σημείο της απόλυτης ξεφτίλας της φαινομενικής εξουσίας. Ναι σοφέ λαγέ μου όταν ο «λεκές» γίνεται δυνατότητα πολέμου, τότε η «δημοκρατική» εξουσία εκβιάζεται με τόση μεγάλη άνεση που δεν μπορούμε να μιλάμε παρά για την απόλυτη παρακμή του αντιπροσωπευτικού συστήματος. Όχι ότι δεν είναι ισχυρό αλλά σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τους χορηγούς του. Το να κοροϊδεύεις ένα σύστημα ή να το απαξιώνεις λεκτικά είναι ίσως ο μισός δρόμος. Ο άλλος μισός είναι να μπεις στην διαδικασία προσωπικής και κοινωνικής βελτίωσης ώστε να αναλάβεις μόνος σου την μοίρα σου και όχι δι αντιπροσώπου. Άλλωστε και μόνο που τόσα χρόνια στήριζες αξιωματικά το «όποιος έχει το μέλι στα δάχτυλα είναι αφελής αν δεν το γλύψει» δηλώνει πως ο λεκές δεν είναι πάνω στο ταγιέρ της συμπαθούς αυτής κοπέλας αλλά πάνω στα μούτρα σου. Αυτοί είναι οι φόροι που πληρώνεις για να έχεις φτηνό πετρέλαιο ενώ δεν θέλεις παρά μόνο το 25% για έρευνες που δεν μολύνουν το περιβάλλον, ή σκοτώνεσαι από γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα που αποφέρουν κέρδος στους σπόνσορες των υπεύθυνων για τον συγκεκριμένο λεκέ. Αν ποτέ καταλάβεις την δύναμη σου τότε ίσως η ιστορία του ανθρώπινου είδους να μην χρειάζεται αυτήν την γραμμή.

Για την

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

Το νέο αντάρτικο



Κατάλαβες τώρα πως συνδέονται τα χρυσά αυγά καθώς και οι έφοδοι στους καταυλισμούς των Ρομά για εμπόριο βρεφών (βέβαια εφόδους σε γραφεία δικηγόρων και μαιευτήρων δεν βλέπω να κάνουν παρά μόνο όταν θα είναι να ασχοληθούν με το πέρασμα κάποιου άλλου αριθμού του μνημονίου). Περνάνε τις χαζομάρες που λένε σαν δεύτερη είδηση και όπως τους βολεύει. Άλλωστε και το ίδιο το μνημόνιο είναι ένα πρόσχημα για προαποφασισμένα μέτρα από την εποχή που είχαμε λεφτά. Απλά επειδή η εξαθλίωση οδηγεί στον συμβιβασμό η μεγάλη επιχείρηση που ακούει στο όνομα «οικονομική κρίση» βοηθά στο στήσιμο νομικών πλαισίων που κάνει τις δικτατορίες παιδικό πάρτι. Και όταν θα τελειώσει το πανηγύρι με μια λύση τύπου Χιροσίμα (η χαρά του εργολάβου δηλαδή) θα έχουν τα εργαλεία να κυβερνάνε το υπόλοιπο με τέτοια άνεση που η γελάδα κτηνοτροφειού που προορίζεται για μπριζόλα θα δείχνει προνομιούχα σε σχέση με τον λαό που θα παριστάνει τον εργάτη-καταναλωτή. Γι αυτό μην μασάς από τα’ αντάρτικά τους. Είναι η ίδια κακοστημένη θεατρική παράσταση με την δημοκρατία τους. Άλλωστε δημοκρατία που έχει τόσους τρομονόμους και τόσες δυνάμεις καταστολής δεν είναι παρά δικτατορία που ντρέπεται να πει το όνομα της.

Για την

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Αφού έκαψες τα ρημάδια τα λεφτά σου



Τη θυμάσαι εκείνη την δραχμούλα; Αυτή που διαδέχτηκε τον φοίνικα και μπορούσες να υποτιμήσεις όποτε ήθελες; Αυτή ήταν μέρος του προικοσύμφωνου σου με τους ισχυρούς της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου. Δεν σου έδωσαν δάνειο. Τους έδωσες την κουτσή εθνική σου κυριαρχία (και πολύ από το στρατηγικό σου απόθεμα σε χρυσό) για να κάνουν πολιτική στην καμπούρα σου. Το νόμισμα είναι ένα εργαλείο. Τα εύκολα δάνεια και τα φθηνά βιομηχανικά προϊόντα ήταν το δόλωμα. Όχι ότι δεν θα σου την έφερναν με άλλο τρόπο απλά σου περιγράφω πως παρέδωσες τα όπλα με τόση ευκολία που μ’ εντυπωσιάζει το πώς μπορεί ένας τόσο δειλός λαγός να μιλάει για εθνική υπερηφάνεια. Κουροφέξαλα. Δεν έχει σημασία με πιο εργαλείο σε εκμεταλλεύονται. Σημασία έχει τις πόσες συνταγματικές παραβιάσεις και τα πόσα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα δέχτηκες αυτήν την περίοδο ώστε να εξασφαλίσεις τα σημερινά σου χάλια. Και να θυμάσαι ότι αδιάφορο πια τι νόμισμα θα έχεις στην χρεωμένη γη που θα πατάς. Άλλος είναι ο τρόπος απλά σου την έφεραν και με ένα ακόμα μέσο που το πληρώνεις πολύ ακριβά.

Για την

Υστερόγραφον. Τα γεγονότα τρέχουν. Πρόσεχε τι παγίδες σου στήνουν γιατί κάθε είδηση που βλέπεις να γίνεται μαϊντανός καίει μια σημαντική είδηση σχετικά με το τι σου ετοιμάζουν. Ένα συγνώμη από τα μέλη του ιστολογίου αλλά θέλω ν’ αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν οι διαβόλοι.

Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013

Η παρακμή μιας χώρας



Και μην ψάχνεις στα μπράτσα του αγάλματος και στην πατσοκοιλιά της καφετερίας την αιτία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα. Άλλωστε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ποτέ δεν είναι αυτά που ορίζουν την παρακμή. Αλλού το δείχνει η εικόνα αλλά άμα το βρεις γράψε μου. Πάντως η παρακμή σου φαίνεται κι από αυτό. Δεν είναι σοφέ λαγέ μου το πρόβλημα τόσο απλό. Σε βλέπω κάθε μέρα στον δρόμο με την μέση προς το χαμηλό νοημοσύνη μου να μην μπορείς να σκεφτείς και να πάρεις τα πόδια σου. Αδυνατείς να κάνεις απλά πράγματα που έχουν να κάνουν με την παιδεία του δημοτικού που έβγαλα και ας θεωρείς το εαυτό σου ακαδημαϊκό πολίτη. Σε βλέπω στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και κυρίως το πόσο ανίκανος να παράγεις κάτι δικό σου. Τα πάντα είναι μια αντιγραφή και μια επικόλληση. Ελάχιστοι δημιουργούν και πραγματικά θαυμάζω κάτι χώρες που δείχνουν ότι μέσα στην δική τους ανελέητη κρίση δεν έχουν χάσει την όρεξη τους για ζωή. Εσύ πάλι μέσα στην δημιουργική σου μιζέρια σπαταλάς τον χρόνο σου για να προβάλεις τον εαυτό σου και μάλιστα μέσα από ατάκες που ούτε καν μπήκες στον κόπο να τις πληκτρολογήσεις. Είσαι δηλαδή ο γνήσιος ποντικοχέρης. Αυτή είναι η παρακμή σου που κάνει παρέα με τα άχρηστα – κακομεταχειρισμένα τεχνολογικά επιτεύγματα άλλων χωρών που τα αγόρασες δίνοντας υποθήκη το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου.

Για την

Υστερόγραφον. Σύμφωνα με προσωπικές μου μελέτες, η τεχνολογική σου αντίληψη βρίσκεται στον 18ο αιώνα και να δεν αλλάξεις ρότα η λίγο πιο ανεβασμένη κοινωνική θα πάει να την συναντήσει. Η παρακμή όπως μου έλεγε και ένας ηθοποιός που πούλησε την ψυχή του για μια θέση στο ΚΘΒΕ είναι κι αυτή μιας μορφής εξέλιξη.

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Άμα θες σφιχτές και πραγματικές αγκαλιές



Γιατί πώς να το κάνουμε γλυκιά μου αγελαδίτσα. Όταν βγαίνεις στον δρόμο δεν χαιρετάς ποτέ και κανένα πρώτη. Ο ιδιότυπος σεξιστικός ρατσισμός σου συνεχίζει στην επιλογή του συντρόφου σου. Το πρώτο κριτήριο είναι το τι έχει και όχι το αν είναι καλός άνθρωπος. Όταν την πατήσεις από το πρώτο αλαζονικό σκουπίδι που θα σε εντυπωσιάσει στην εφηβεία σου μετά αρχίζεις και βάζεις κριτήρια για τον άντρα που να ξεπερνάν πάντα τις δικές σου ικανότητες και μόλις τα βρεις κοιτάς να του συμπεριφερθείς σαν να είναι σκουπίδι. Τελικά γιατί απορείς όταν αυτοί που σε βλέπουν σε βλέπουν ή επιθετικά ή στρατηγικά. Ο τρόπος γενικά που συμπεριφέρεσαι έχει να κάνει με ότι σιχαίνεται το άλλο φύλλο δηλαδή την εξουσία (και δεν μιλάμε για τους ανώμαλους μιλάμε για φυσιολογικούς άντρες που απεχθάνονται να διοικούν και να εργάζονται). Γι αυτό και σε ομαδοποιούν σε κατατάσσουν και βέβαια μόλις βρουν την ευκαιρία σου την καρφώνουν. Εσύ το προκάλεσες εφόσον δεν καταλαβαίνεις ακόμα και τα βασικά της αισθητικής. Γλυκιά μου αγελαδίτσα για να εξασφαλίσεις πραγματική αγκαλιά πρέπει να δώσεις πρώτη την καλημέρα σου και ένα αληθινό χαμόγελο χωρίς ιδιοτέλεια βλέποντας τον απέναντι με τον ίδιο τρόπο που βλέπεις και νοιάζεσαι για το παιδί σου αλλιώς η αγκαλιά σου θα είναι πάντα άδεια.

Για την

Υστερόγραφον. Άδικα ξοδεύεις τα λεφτά σου σε ινστιτούτα αισθητικής κομμωτήρια και διάφορες άλλες τέτοιες χαζομάρες. Κανέναν άντρα δεν τον ενδιαφέρουν τα μαλλιά ή τα νύχια. Όποιον σκέφτεται τον τραβάς με μια καλή κουβέντα που δεν παριστάνεις την αρχηγό και όποιον δεν σκέφτεται και γενικά τα πιθηκοειδή με τις μεσαίες σωματικές σου κοιλότητες.

Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Τα δυο αυγά Τουρκίας



Αυτό που με εντυπωσιάζει στις αναφορές σου είναι το από πόσο μεγάλο «τζάκι» κατάγεσαι και το πόσο «καθαρός» Έλληνας είσαι. Μάλλον ξέχασες τα χίλια χρόνια Ρωμαιοκρατίας (ο ορισμός «βυζαντινή αυτοκρατορία» είναι από ένα καθολικό καλόγερο ιστορικό που ήθελε να εξομαλύνει την ανθελληνική στάση των Χριστιανών Ρωμαίων, όπως το κάψιμο των αρχαίων βιβλιοθηκών), καθώς και τα διακόσια χρόνια Φραγκοκρατίας (γι αυτό την χώρα του την λέμε Γαλλία μιας και το Φράγκος για πολλά χρόνια στην λαϊκή μας παράδοση είναι βρισιά). Ωστόσο θέλεις να ανήκεις στην Ευρώπη γιατί από την μια σε αγοράσανε και από την άλλη τουλάχιστον τεχνολογικά σε ξεπεράσανε. Εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια συμπεριφέρεσαι σαν ραγιάς που περιμένει πάντα την σωτηρία δι αντιπροσώπου. Έχεις ξεχάσει πως οι καθαρές καταγωγές είναι μόνο στα βρώμικα μυαλά όσων σου πουλάνε εθνική ιδέα και βιβλία που η αξία τους είναι όση και η τιμή του χαρτιού με το κιλό. Τα πραγματικά παλικάρια δώσανε την ζωή τους (ο Νικηταράς πέθανε επαίτης γιατί βολεύτηκες με την διαχείριση των Βαυαρών) για να μπορείς εσύ να παριστάνεις κάτι που το θυμάσαι μόνο όταν σου σφίγγουν το λουρί οι αφέντες σου. Γιατί χτυπιέσαι τώρα που τελείωσε το τυρί της φάκας που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν ξέρεις ότι οι γερμανοί ότι δεν έκαναν με τον πόλεμο το έκαναν με τα δάνεια τους; Τι  νόμιζες πως οι «κουτόφραγκοι» σε πλήρωναν γιατί είσαι ωραίος; Όχι σοφέ λαγέ μου το αντάλλαγμα ήταν και η εθνική σου κυριαρχία και η ταξική σου συνείδηση. Για να λες πως είσαι «Έλληνας» πρώτα πρέπει να γίνεις «άνθρωπος». Κι αυτό είναι τρομερά δύσκολο. Θέλει τα πόδια σου να ξανά περπατήσουν και όχι να πατάνε πετάλια αυτοκινήτου και πρέπει να βγάζεις τα αγαθά σου δουλεύοντας, χωρίς δάνεια και επιδοτήσεις. Για να ξεχρεώσεις πρέπει βγεις από την φυλακή που χτιζόταν γύρο σου χωρίς να δίνεις σημασία. Άσε την καταγωγή σου λοιπόν στην ησυχία της και φτιάξε ξανά την ιστορία σου. Αλλιώς ρίχνε το φταίξιμό στα δυο αυγά Τουρκίας όπως κάνεις πάντα για να μην αναλάβεις τις ευθύνες σου.

Για την

Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013

Μην λυπάσαι ποτέ.



Πώς να το κάνουμε δηλαδή; Αν ο καθένας παραβαίνει τον ηθικό κώδικα είναι άξιος της μοίρας του. Επειδή το επιχείρημα είναι πως «ο καημένος καταστράφηκε η ζωή του», θα σου πω πως αν καταστρέφεις ζωές για να φτιάξεις την δική σου, κάποια στιγμή θα το βρεις μπροστά σου. Τι νομίζουν δηλαδή όλοι αυτοί που τόσο καιρό στηρίζουν μηχανισμούς αυτού του τύπου; Ότι απαξιώνοντας ανθρώπους με αξία δεν θα παθαίνανε το ίδιο όταν το σύστημα θα άλλαζε μορφή και θα γινόταν πιο ολοκληρωτικό; Ίσως αυτοί που χρωστάνε ποσά που πολλοί από εμάς δεν μπορούν να τα δουν ούτε στον ύπνο τους, γιατί για μια δεκαετία η επιταγή δούλευε και η μίζα έδινε και έπαιρνε, δεν θα ερχόταν η φράση «έχει ο καιρός γυρίσματα»; Όχι σοφέ λαγέ μου δεν λυπάμαι κανέναν που έσπασε τους ηθικούς νόμους που μας όριζαν σαν οντότητες. Είτε το θέλουμε είτε όχι αυτή είναι η εξέλιξη που διάλεξαν και οι επιλογές έχουν και ένα τίμημα. Από την στιγμή που απλά επιθυμούν την εποχή της καλοπέρασης τους και όχι την ανατροπή της κακοήθειας που μας κάθισαν με την ψήφο τους στο σβέρκο ας τα λουστούν. Εύχομαι μόνο να κάνουν πλούσιο αφρό γιατί η γνώση του δίπολου «αίτιο - αποτέλεσμα» θα βγάλει μια νέα ποιότητα ανθρώπων που θα ξέρουν πως είναι άσχημο να ζεις από την δυστυχία των άλλων.

Για την

Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2013

Τι μιλάς




Καλά έχεις μεγάλη πλάκα Σοφέ λαγέ μου. Αφού δεν βαστάνε τα πόδια σου να περπατήσεις πενήντα μέτρα παριστάνεις τον απόγονο αυτών που κατακτήσανε τον κόσμο με τα πόδια. Αν δεν καταλάβεις ότι είσαι τόσο λαπάς που ακόμα και οι αγώνες σου είναι από το διαδίκτυο μιας και στους δρόμους δεν βγαίνεις ούτε με το ζόρι. Τον αγώνα θα τον κάνεις μέσα από το τετρακίνητο που δεν έχει πατήσει ποτέ χώμα ή από τον υπολογιστή στο που είναι το μοναδικό παράθυρο με θέα στο χρεωμένο σπίτι σου; Μήπως έχεις ξεχάσει πως αν δεν αντέχεις στην πείνα, την βία και τις κακουχίες αγώνα δεν γίνεται; Τι μοστράρεις τα σύμβολα, όποια και να ναι αυτά αφού δεν μπορείς να τα υποστηρίξεις; Άσε λοιπόν τις χαζομάρες και ξεκίνα από τα απλά. Κανένας δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του σαν «αγωνιστή» όταν και για να πάει στην δουλειά του θέλει όλα εκείνα τα προϊόντα που δηλώνουν την υποτέλεια μας σε ξένες δυνάμεις. Άσε του Λακεδαιμόνιους, τους Μακεδόνες, τους επαναστάτες του 21 και τους αγωνιστές της Εθνικής αντίστασης στην ησυχία τους. Αυτοί άμα σε έβλεπαν μάλλον θα σε έλεγαν φλώρο.

Για την

Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

Photoshop




Αν περιμέναμε την φωτογραφία για να μάθουμε τι ήτανε καήκαμε. Από την στιγμή που έπεφτε τόσο διακαναλική και διαδικτυακή διαφήμιση ξέραμε με ποιους φασίστες είχαμε να κάνουμε. Με τον ίδιο τρόπο που το σύστημα προωθούσε τον Καρατζαφύρερ όρισε και τους διαδόχους του. Τώρα πως νομίζουν πως όλος ο κόσμος τρώει κουτόχορτο αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Όλοι ξέρουν ποιος είναι τι και ή κάνουν τα στραβά μάτια ή συναινούν στο έγκλημα. Τώρα μας μένει η ιστορική επανάληψη έτσι για να διασκεδάσουμε μ’ αυτούς που τους στηρίζουν. Βλέπετε ο σάπιος κόσμος που συντηρούν δεν σώνεται ούτε με τραμπούκους. Νομοτελειακά είναι καταδικασμένος να πεθάνει μόλις συμπληρώσει τους ιστορικούς του κύκλους. Η παράταση της ζωής του με τα ναζιστικά μορφώματα τον δηλητηριάζει όπως τα αιμολυτικά τους καρδιοπαθείς. Δεν περιμένουμε μια φωτογραφία για να μας πει αυτό που ήδη ξέρουμε. Εμείς το γέλιο θα το ρίξουμε στο τέλος.

Για την

Υστερόγραφον: Παππού Αριστοφάνη. Πόσα «ευχαριστώ» σου χρωστάμε;

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013

Ελευθεροτυπία



Φυσικά όπου ακούς την πρόταση «Αδέσμευτος Ανεξάρτητος Τύπος» κόβε λάσπη. Δεν υπάρχει πιο κατευθυνόμενο κομμάτι της ενημέρωσης από τους αδέσμευτους. Προτιμώ να διαβάζω κομματικά από οποιονδήποτε χώρο και συγκρίνοντας να παράγω την είδηση. Και αυτό είναι φυσικό γιατί ξέρεις από την αρχή τον «χορηγό» του άρθρου. Τα υπόλοιπα έντυπα χώρια ότι λαϊκίζουν επικίνδυνα πράγμα που είναι και η βάση του φασισμού δεν μπορείς να ξέρεις και τι κρύβουν πίσω από τις «αθώες» ειδήσεις τους. Για αυτό καλύτερα να ξέρεις από την αρχή τον σκοπό παρά να ψάχνεις τον σκοπό του σπόνσορα του εκάστοτε δημοσιοκάφρου. Η «ελευθεροτυπία» άλλωστε όπως και η «δικαιοσύνη» είναι ουτοπικές έννοιες για το καθεστώς που ζούμε.

Για την

Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

Οι άμεσες συλλήψεις των κορυφαίων στελεχών

Όχι ότι περίμενες τις δικές μου υποψίες για να δεις το φως σου. Αλλά αυτή η χρυσαυγειάδα έχει καταντήσει αηδία. Θαρρείς και δεν ξέρει κανένας σ’ αυτήν την χώρα με τις πεντακόσιες χιλιάδες νεκρούς τι αντιπροσωπεύουν αυτά «καλά παιδιά» που περνάνε τις γιαγιάδες από τις διαβάσεις (αρκεί να μένουν στον Άγιο Παντελεήμονα και να βλέπουν Πρετεντέρη). Αλλά αυτές οι κουλαμάρες που θα εκτοξεύσουν τα ναζιστικά ποσοστά, μυρίζουν φόρους απολύσεις και ανελέητη καταστολή. Τώρα βέβαια θα με πεις καχύποπτο αλλά μετά το «κίνημα της μπυραρίας» το κίνημα του «μπράβου της νύχτας» δεν μοιάζει για τόσο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Άλλωστε οι τελευταίοι που πίστευαν στην γραμμική εξέλιξη της ιστορίας πέθαναν ομαδικά μαζί με τον ροταριανό Βολιώτη πνευματικό τους.

Για την



Οι αεριτζήδες




 Και είναι παντού σοφέ λαγέ μου. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω θα βρεις έναν με γραβάτα και χαρτοφύλακα σίγουρα. Στην μάχη που εξελίσσεται τώρα στην χώρα μας οι αεριτζήδες κάνουν τις ανθρώπινες αλυσίδες τους. Το μειονέκτημα τους είναι πως δεν υπάρχει εργατική τάξη να τους υποστηρίξει. Την στείλανε οι ίδιοι στις άλλες βαλκανικές χώρες και η ελάχιστη ελληνόφωνη που έχει απομείνει προσχωρεί υπέρ της κυβέρνησης μιας και το χαμηλό της μορφωτικό επίπεδο και το εθνικό κόμπλεξ γεννά κυρίως ακροδεξιούς εθελοντές που δεν αναζητούν, σε συνεργασία κυβέρνησης και Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης, σε καμία περίπτωση την ταξική τους ταυτότητα. Έτσι οι αεριτζήδες που υποκρίνονται πως παρέχουν υπηρεσίες χωρίς τους φυσικούς τους συμμάχους είναι καταδικασμένοι από χέρι. Έτσι σοφέ λαγέ μου αν θες το οποιοδήποτε μέλλον για την κορούλα σου, όταν θα στο παρουσιάσει τον μέλλοντα γαμπρό αντί να τον ρωτήσεις «Τι δουλειά κάνει και πόσα λεφτά βγάζεις» ρώτησε τον «Τι παράγεις για να δικαιολογείς την ύπαρξη στην επιφάνεια του πλανήτη». Θα έχει εξασφαλίσει την επιβίωση της φυσικής σου συνέχειας για τουλάχιστον τρεις γενιές μετά. Αεριτζήδες για τα επόμενα 70 χρόνια τέλος.

Για την


Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

Αυτοί που έχουν μεγάλη πλάκα



Και ξέρει γιατί τους διαχωρίζω σοφέ λαγέ μου; Γιατί το πρώτο αυγό είναι την δεδομένη στιγμή χρήσιμο για το σύστημα. Αν δεις τις ηλικίες τους θα καταλάβεις πως έχουν αρκετό χρόνο να προσφέρουν σαν τραμπούκοι. Παρεμπίπτοντος η λέξη τραμπούκος προέρχεται από  την μάρκα τσιγάρων που πρόσφεραν στους παρακρατικούς οι βουλευτές που τους νοίκιαζαν. Οι παλιοί απριλιανοί τραμπούκοι έχουν αξία μόνο σαν ψηφοφόροι και αυτό έχει να κάνει με συγκεκριμένες τακτικές που χρησιμοποιούν οι φασίστες ώστε να μην τους γίνονται ταγάρια άνθρωποι που δεν χρειάζονται. Οπότε μόλις τελειώσουν την δουλειά τους τότε τους πετάνε σαν στημένες λεμονόκουπες. Επειδή ο φασισμός δεν είναι ιδεολογία αλλά τρόπος συμπεριφοράς καταλήγουν κοινωνικά απομονωμένοι και βέβαια αυτό δεν το ρίχνουν στην άθλια συμπεριφορά τους αλλά στο αντίπαλο δέος που έχει έντονες κοινωνικές σχέσεις (άλλωστε η λέξη κομμούνα σημαίνει κοινότητα και δεν σηκώνει φίρμες). Καταλαβαίνεις το λοιπόν τι θα πάθουν όταν πετύχουν τον σκοπό τους που σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο ίδιος μ’ αυτών που θεωρούν ομοϊδεάτες τους. Πάντως όσοι από εμάς ζούνε μέχρι τότε (αν δεν μας μαχαιρώσει κανένας κοινωνικά απροσάρμοστος με τάσεις μεγαλοϊδεατισμού) θα ρίξουν πολύ γέλιο.

Για την

Υστερόγραφο. Αφιερωμένο στον παππού που κέρασε διακριτικά ένα ποτήρι κρασί στο βασανιστή του και μετά τον ξαπόστειλε με την χαρακτηριστική ευγένεια που διαθέτει το είδος μας.