Χόρτο

Βέβαια το ξέρουν αυτό. Δεν είναι τυχαίο που όποιος φτάνει στα 30 είναι διορισμένος σε κάποια ΔΕΚΟ ή σε κάποιο Δήμο. Με εξαίρεση κάποιους θεωρητικούς ο ρόλος τους από την μεταπολίτευση είναι να δίνουν δουλειά στις δυνάμεις καταστολής και στα ΜΜΕ. Τώρα βέβαια είναι είδος υπο εξαφάνιση γιατί στα συγκλινόμενα άκρα έχουμε πάντα "μετανάστες".

 

Για την

Πηγή : Έχιδνα Κερασφόρος

 

Το σύμβολο

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τους γύρο τους αγαπάνε το ίδιο και τον εαυτό τους. Φροντίζουν τον κόσμο γύρο τους γιατί αυτό επιστρέφει σ' αυτούς. Δεν ψάχνουν "κακούς" για να συντηρούν το υπερεγώ τους. Αν δεν τους αρέσει κάτι ή κάποιος απλά αποχωρούν. Δεν θέλουν να εκδικηθούν κανέναν και δεν ψάχνουν σύνολο για να κρυφτούν. Ούτε ασχολούνται ναρκισιστικά με την "ιδεολογία" τους υποβιβάζοντας τις άλλες απόψεις. Ο Μουσολίνι αναδομώντας τον φασισμό με το όνομα που είχε τον προηγούμενο αιώνα αυτό που κατάργησε ήταν την αυθεντική κοινωνικότητα του δρόμου. Ας το έχουν υπόψιν τους όλα τα πνευματικά του παιδιά απ' όλους τους πολιτικούς χώρους.

για την

Πηγή : Έχιδνα Κερασφόρος

Το Καλσόν

Όποιος καταλάβει ότι η ζωή είναι ακόμα στον δρόμο κι ότι γίνεται εκεί μετράει έχει καλώς. Αλλιώς το μόνο που θα πετύχει με την επανάσταση του Facebook είναι η διαπλάτυνση των γλουτών του.

 

Για την

Πηγή : Έχιδνα Κερασφόρος

 

6 Απριλίου

σαν σήμερα ταξίδεψες ψηλά στον ουρανό -

έδωσες απ το φως σου τον έκανες λαμπρό -

ακόμα αναρωτιέμαι, 20 χρόνια μόνο;-

θεέ μου αν υπάρχεις δεν ξέρεις από πόνο -

μαζί μεγαλώσαμε και στην καρδιά μου σ έχω -

άλλος την τύχη σου μην έχει, γι αυτό πάντα θα τρέχω

δώδεκα φορές από τότε η γη έχει ανθίσει -

αλήτη μου να σε καλά άγγελο σ' έχουν ντύσει !

 

 

για την

Τεχνοφοβία, μια στάση ζωής με τον «σταυρό στο χέρι».

Τεχνολογία. Μέρος της φιλοσοφίας που έχει ανάψει φωτιές για πολλά χρόνια. Βλέπετε η επιστήμη, η τέχνη και η τεχνολογία όταν είναι θετικές δεν μπορούν να μπουν σε καλούπια μιας και ουσιαστικά δεν είναι κτήμα ούτε καν του δημιουργού τους. Είναι η ζωντανή απόδειξη πως τίποτα δεν μας ανήκει. Ο Αρχιμήδης και ο Ήρωνας έχουν στο δυναμικό τους εκατοντάδες εφευρέσεις και όμως η πατρότητα τους αμφισβητήθηκε από τον Watt και το Newcomen. Η ύδραυλις είναι ένα όργανο 2000 ετών και όμως εμείς ξέρουμε το εκκλησιαστικό όργανο, δηλαδή το δώρο που έκανε στον Καρλομάγνο κάποιος Βυζαντινός αυτοκράτορας που ήθελε να τα έχει καλά μαζί του. Αυτό θα το διαβάσεις πιθανόν σε έναν υπολογιστή με πολυπύρινο επεξεργαστή πιστεύωντας ότι είναι κάτι καινούργιο, αλλά ουσιαστικά η τεχνολογία Transputer την έβγαλε η INMOS την δεκαετία του ’80 και θάφτηκε στα συρτάρι της INTEL για να σου την πασάρουν 30 χρόνια μετά σαν νεωτερισμό.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την τεχνολογία της αρχαίας Ελλάδας αλλά φημολογείται πως η βιομηχανική επανάσταση, μέχρι τον 19^ο αιώνα, έχει βασιστεί σ’ αυτό που αποκαλούμε «Αλεξανδρινούς χρόνους». Ο αρχαίος πολιτισμός τροφοδότησε με μηχανές τον σύγχρονο όταν αυτός τις είχε ανάγκη. Η συσκευή του Blanca δεν είναι τίποτα παραπάνω από τις πύλες του Αιόλου. Η αριθμομηχανή του Pascal δεν είναι παρά o μηχανισμός των Αντικυθήρων. Βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στις εφευρέσεις της ελληνικής αρχαιότητας. Η τυπογραφία είναι εφεύρεση των Κορεατών και η επινικέλωση των Κινέζων. Άρα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί λέμε πατέρα της τυπογραφίας τον Γουτεμβέργιο. Ένα ακόμα πιο παράξενο είναι πως εξαφανίζεται από τον ελλαδικό χώρο ο αυλός του Πάνα, για να αντικατασταθεί με το καβάλι, η το κλειδοκύμβαλο για να εμφανιστεί στην Γερμανία σαν κλαβικόρδιο(πρόγονος του πιάνο) μετά από 1000 χρόνια. Είναι τόσα πολλά τα τεχνολογικά θαψίματα που αν εξαιρέσουμε μερικέ ανακαλύψεις μάλλον πρέπει να είμαστε καχύποπτοι.

Στην ιστορία της 1^ης λυκείου που έκανα υπήρχε μια συγκεχυμένη άποψη του τι πραγματικά συμβαίνει. Ο όρος που αναφέρει το βιβλίο είναι «πολιτική βούληση». Η χρονική περίοδος που όλα αυτά εξαφανίζονται είναι ο μεσαίωνας. Και μάντεψε ποιος είναι ο κύριος φορέας άσκησης πολιτικής κατ’ αυτήν την περίοδο. Αν πεις η εκκλησία τότε πέτυχες διάνα. Ναι αναγνώστη μου. Είμαστε τεχνολογικά πίσω γιατί οι Άγιοι πατέρες θεωρούσαν την τεχνολογία (όπως και την επιστήμη) έργο του σατανά. Φαντάσου λοιπόν πόσο μπροστά θα ήμασταν αν η κάθε ιδέα δεν περνούσε πρώτα από το παπικό φίλτρο. Και βέβαια αυτό το αντικαταστάθηκε από το των νέων αρχόντων, που άμα σου πω πως τους ξέρω θα σου λέω ψέματα. Βλέπεις ο αποκεφαλισμός του Λουδοβίκου ήταν ένα καλό μάθημα για όσους θέλουν να κυβερνήσουν αυτόν τον κόσμο.

Παράλληλα εμφανίζονται οι τεχνοφοβικοί, ένα φρούτο που αναλαμβάνει τον ρόλο του Πάπα χωρίς όμως τις ιστορικές ευθύνες. Οι αρχαίοι φιλόσοφοι αγωνίζονταν στο πως θα βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής της κοινωνίας που ζούσαν. Οι νέοι για το πώς θα γεμίσουν τις τσέπες του αφεντικού τους. Δεν είναι τυχαίο πως αυτό που μας δίνουν είναι σε δόσεις και όποτε θέλουν. Η τεχνολογία είναι ένα μέσο για να καλυτερεύει την ζωή των ανθρώπων εξασφαλίζοντας παράλληλα ελεύθερο χρόνο. Αν όμως ο ελεύθεροςχρόνος του απλού ανθρώπου είναι δημιουργικός τότε μπαίνει σε κίνδυνο το οικοδόμημα του διαχειριστή της εξουσίας (το παράδειγμα του Tesla). Γι αυτό χρησιμοποιούν την ανεργία που εξασφαλίζει την έλλειψη πόρων και την υπεραπασχόληση που εξασφαλίζει έλλειψη χρόνου.

Ο πλούτος που παράγεται είναι τόσος πολύς που, δουλεύοντας μόνο ένα τετράωρο την εβδομάδα, φτάνει για να ζουν στον πλανήτη 24 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Αντί αυτού έχουμε κόσμο να πεθαίνει από πείνα γιατί κάποιοι εκμεταλλεύονται τους πόρους αυτούς κλείνοντας την κάνουλα της οικονομίας και της τεχνολογίας. Η τεχνοφοβία δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια στροφή κλεισίματος αυτής της βρύσης (με πρόσχημα το περιβάλλον που βέβαια αυτό οργανώνεται από εφοπλιστές που μολύνουν σε άλλη χώρα, ή τους επαγγελματίες των ΜΚΟ). Αρκεί αυτή να εξυπηρετεί όλο τον κόσμο και με σεβασμό σ’ αυτό που λέμε «Γη». Τα συμπεράσματα αναγνώστη μου είναι δικά σου. Πάντως να ξέρεις ότι ο φόβος είναι των άλλων.

 Πηγή http://mythiki-anazitisi.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1867.html

Τα πανίσχυρα όπλα της ψείρας, της κατσαρίδας και του αρουραίου.

Ίσως αναγνώστη μου να έχεις μπερδευτεί από τον τίτλο και να διερωτάσαι «Τι σχέση μπορεί να έχει η ζωολογία με την μυθική αναζήτηση». Πολύ καλά κάνεις αν δεν έχεις διαβάσει το προηγούμενο άρθρο που αφορά τον Αίσωπο. Γιατί δυστυχώς η διαδικτυακή ανάγνωση είναι και πολύ κουραστική και σε τέτοια ποσότητα που ο αναγνώστης υποφέρει. Αυτά για κάποιον που θέλει όντως να ενημερωθεί. Για αυτούς που θέλουν να αντικαταστήσουν τον καθρέφτη με τον ψηφιακό ηλεκτρονικό εικονολήπτη (webcam για τους «αγγλομαθείς») δεν μπορώ δυστυχώς να κάνω τίποτα.

Διάλεξα αυτά τα τρία χαριτωμένα ζωάκια γιατί ενώ έχουμε διδαχτεί να τα σιχαινόμαστε και να τα φοβόμαστε είναι τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα προσαρμοστικότητας και επιβίωσης. Ζουν αόρατα ανάμεσα μας και δεν εξαφανίζονται ποτέ. Ο άλλος λόγο που τα επέλεξα είναι γιατί πιστεύω πως έχουμε την μορφή τους για τους ανθρώπους της εξουσίας. Ναι ονειροπόλοι μου. Τόσο τα χημικά εξόντωσης όσο και η συμπεριφορά των παγκόσμιων αφεντάδων υποδηλώνουν τον τρόπο που μας βλέπουν οι 10000 ιδιοκτήτες που κατέχουν το 95% των παγκόσμιων πόρων αφήνοντας στα υπόλοιπα 6 δισεκατομμύρια και κάτι του πληθυσμού να ζει με τα ψίχουλα και τα σκουπίδια των τοκογλύφων και των παρατρεχάμενων τους. Το ίδιο κάνουν και οι ποντικοί, οι κατσαρίδες και οι ψείρες. Επιβιώνουν σε μεγάλους πληθυσμούς αναλώνοντας σκουπίδια. Όπως οι άποροι του πλανήτη αναπαράγονται σε τεράστιους πληθυσμούς (όπως και οι φτωχοί) και αποτελούν την τροφή για πιο ντελικάτα ζώα (όπως η φτωχοί επίσης).

Στο ερώτημα του τι είναι δημοκρατία μια από τις απόψεις που διατυπώθηκαν είναι «η δυνατότητα της ψείρας να κατασπαράξει το λιοντάρι». Και βέβαια η ψείρα η κατσαρίδα και ο αρουραίος πάντα κατασπαράζουν το λιοντάρι άσχετα αν αυτό έχει την ψευδαίσθηση του «κυρίαρχου». Το πανίσχυρο όπλο είναι η αναμονή. Παρά ότι ζουν πάντα λιγότερο (όπως εμείς σε σχέση μ’ αυτούς που έχουν να πληρώσουν το Ωνάσειο) έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν το άρχοντα να γίνει πτώμα. Άλλο ένα προτέρημα είναι η προσαρμοστικότητα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι κύριοι κάτοικοι της χαρτόκουτας είναι οι ξεπεσμένοι χρηματιστές και οι επιχειρηματίες που φαλίρισαν. Ο εργάτης προσαρμόζεται στην μεγαλύτερη απορία όπως η ψείρα στην διοξίνη. Κι αυτό γιατί ξέρουν αυτό το ενοχλητικό συναίσθημα της πείνας που δεν προέρχεται από την νευρική ανορεξία του μοντέλου. Το ιδεολογικό νουκλεοτίδιο του λαού δηλαδή αλλάζει συνέχεια και πολλές φορές με τέτοια ταχύτητα που όσο και να θέλει ο απόλυτος άρχων με τους αυλικούς του (δημοσιογράφους, ιερείς, επιστήμονες κτλ) μένει μόνο με την ψευδαίσθηση της εξουσίας. Βέβαια οι πολύ άγριοι την διατηρούν ουσιαστικά (ολοκληρωτισμός) με συνέπεια την πλήρη κατάρρευση του ιστορικού έργου τους καθώς και των απογόνων τους (τα λιονταράκια γεννιούνται με ψείρες και δεν φτάνουν συνήθως στην εφηβεία). Άλλο χαρακτηριστικό είναι ο κανιβαλισμός. Αυτό είναι ένα δίκοπο μαχαίρι που οι σοσιαλιστές φιλόσοφοι το όρισαν σαν ταξική πολυδιάσπαση. Στην αρχαιότητα που η τάξη όριζε πολλά δικαιώματα για τους δούλους δεν υπήρχε, εκτός από το ολοκληρωτικό μοντέλο της Λακωνίας, κίνδυνος που να οδηγεί σε ανατροπές. Στην σημερινή εποχή όμως τα πράγματα για όσους κυβερνάνε και μετά την «απελευθέρωση» της οικονομίας υπάρχει ο κίνδυνος να γεννηθούν ποντίκια που θα τρώνε το λιοντάρι ζωντανό.

Αν νιώσατε στην θέση αυτών των όντων τότε οι γραμμές που γράφω έχουν κάποια αξία. Το κέρδος είναι να καταλάβετε και την αξία των όπλων σας. Και να θυμάστε το θαρραλέο ποντίκι θα είναι αυτό που θα κρεμάσει την κουδούνα στην ουρά του Γάτου (του μικρού λέοντα στην αρχή) καθώς και τα υπόλοιπα ζωάκια που θα εξαφανιστούν τελευταία από τον πλανήτη.

 

Πηγή ΜΥΘΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ 

Το τετράδιο

Στον δρόμο περπατώντας, βλέπω τετράδιο πεταμένο

κοιτώ από περιέργεια, τι είχε γραμμένο

ήτανε μαθητικό, ημερομηνία είχε περυσινή

γλυκιά η νοσταλγία, τα μάτια μου εκεί

ανάλυση σε κείμενα, ποιήματα, δοκίμια

με ωραία γράμματα, μα δίπλα σε ψοφίμια

ένοιωσα ξαφνικά, τα νιάτα μου χαμένα

γιατί και εγώ έχω κάπου, τετράδια κρυμμένα

Ο κόπος και η προσπάθεια, επάνω στα θρανία

πέθανε από συνήθεια, χασμουρητό, ανία

μα στα κείμενα αυτά, υπάρχουν απαντήσεις

στα σκουπίδια αν τα πετάς, και εσύ θα ακολουθήσεις

Σαν παιδί αυτά, τα εφόδια σ’ έχουν δώσει

να σκίζεσαι για έναν βαθμό, μα να πετάς την γνώση

έτσι χάνεις στην ζωή, την γεύση απ το ταξίδι

απ’ όνειρα ξεντύνεσαι, φτηνό για αυτούς παιχνίδι

δίνεις εφήμερη χαρά, μετά σε ένα συρτάρι

τα χρώματα σου χάνονται, φεύγει και εκείνη η χάρη

μοιραία τότε ακολουθείς του τετραδίου το τέλος

μεσ' τα σκουπίδια ταπεινός, με ένα σπασμένο μέλος...

για την