Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

θλιμμένος ουρανός


Κάθισες μπροστά μου, σκοτείνιασε ο κόσμος
μα υπήρχε η λάμψη που δίνεις εσύ
η σκληράδα μου χάθηκε, γλυκός μοιάζεις τρόμος
είσαι το άστρο που μου χαράζει αυγή

Ξάφνου έφυγες και δάκρυσε ο ουρανός
δάκρυσα και 'γω μαζί του
Με κόσμο κοντά έμεινα μονάχος
καθώς σε έλουζε θλιμμένα η βροχή του

Στα αστερία κάνω μια ευχή
να ζήσω το άγγιγμα σου
να ρθει εκείνη η στιγμή,
που θα ρθω πιο κοντά σου 

Για την

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου