Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Ωδή

Μοιάζει αληθινό κουράστηκαν οι ψηφοφόροι
Κουράστηκανε διάολε, βγήκαν και νέοι χώροι
με πρότυπο τον μπακλαβά και το παχύ σιρόπι
μα στις γωνίες λίμνασε, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι.

Βρήκανε κατόπιν τον πατσά, που μέσα μπαίνουν όλα
σκόρδο και ξύδι κρύβουν μυρωδιά από κάλτσα ή σόλα
κανόνες υπάρχουν στο φαΐ, κακό για νέο χώρο
αφήσαν πόδια, μάγουλα, κοιλιές και κόψαν από κώλο.

Είπανε τότε να κρυφτούν, πίσω απ την φασολάδα
για ψήφους ψοφάνε, κι αυτή ξακουστή στην Ελλάδα
η σούπα ήτανε φθηνή μα δίπλα κι άλλα πιάτα
φασόλια για τους αδαείς και στο τουρσί τα σάλτα.

Βρε τα φασόλια έχουνε ψυχή, στο άμυλο πνεύμα
φωνή που δεν κρύβεται από κανένα νεύμα
τον κώλο όλοι φοβούνται, σαν θέλει να μιλήσει
γιατί με πάθος φλυαρεί, κάπως πρέπει να σβήσει.

Να το γλιτώσουν θέλουνε, κάτι κι ας υποφέρει
δάκρυ στον κώλο άραγε τι μπορεί να φέρει
έτσι φωνάζουνε το μπούκοβο, που μάνα έχει πιπέρι
που δείχνει σέβαση καμιά, και το φοβούνται οι γέροι.

Σαν το καταφέρνουν, τους δέρνει μια απληστία
και ένα σουτζούκι πρόσθετο έτσι για την μανία
μα ο αέρας φορτισμένος, πιέζει με μένος
το πρότυπο μοιάζει παππούς τυραννημένος.

φυσάει ένα αεράκι, λίγο πριν το βραδάκι
ο κρύος ιδρώτας βρήκε την αφορμή
ο κώλος μονάχος, χωρίς πλέον άγχος
όλη του η ζωή σε μία στιγμή.

το σχέδιο καταρρέει, ο κόσμος γύρω κλαίει
τρομάξαν από την βροντή
πόνεσαν και πέσαν, οι γύρω τους χέσαν
προδόθηκαν από μία πορδή.

Για την

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου