Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Μην λυπάσαι ποτέ.



Πώς να το κάνουμε δηλαδή; Αν ο καθένας παραβαίνει τον ηθικό κώδικα είναι άξιος της μοίρας του. Επειδή το επιχείρημα είναι πως «ο καημένος καταστράφηκε η ζωή του», θα σου πω πως αν καταστρέφεις ζωές για να φτιάξεις την δική σου, κάποια στιγμή θα το βρεις μπροστά σου. Τι νομίζουν δηλαδή όλοι αυτοί που τόσο καιρό στηρίζουν μηχανισμούς αυτού του τύπου; Ότι απαξιώνοντας ανθρώπους με αξία δεν θα παθαίνανε το ίδιο όταν το σύστημα θα άλλαζε μορφή και θα γινόταν πιο ολοκληρωτικό; Ίσως αυτοί που χρωστάνε ποσά που πολλοί από εμάς δεν μπορούν να τα δουν ούτε στον ύπνο τους, γιατί για μια δεκαετία η επιταγή δούλευε και η μίζα έδινε και έπαιρνε, δεν θα ερχόταν η φράση «έχει ο καιρός γυρίσματα»; Όχι σοφέ λαγέ μου δεν λυπάμαι κανέναν που έσπασε τους ηθικούς νόμους που μας όριζαν σαν οντότητες. Είτε το θέλουμε είτε όχι αυτή είναι η εξέλιξη που διάλεξαν και οι επιλογές έχουν και ένα τίμημα. Από την στιγμή που απλά επιθυμούν την εποχή της καλοπέρασης τους και όχι την ανατροπή της κακοήθειας που μας κάθισαν με την ψήφο τους στο σβέρκο ας τα λουστούν. Εύχομαι μόνο να κάνουν πλούσιο αφρό γιατί η γνώση του δίπολου «αίτιο - αποτέλεσμα» θα βγάλει μια νέα ποιότητα ανθρώπων που θα ξέρουν πως είναι άσχημο να ζεις από την δυστυχία των άλλων.

Για την

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου